Curve: de gecombineerde toonwaardecurve
Het gereedschap ‘Curve’ toont de ‘gradatiecurve’ van de foto als een canvas met een histogram op de achtergrond en een gestreepte identiteitslijn. Je verschuift punten op de curve om bepaalde toonwaarden gericht lichter, donkerder of contrastrijker te maken.
De zichtbare lijn komt overeen met de berekende curve. Een punt verandert alleen de twee direct aangrenzende segmenten. Verhogen verhoogt daar de uitvoer, verlagen verlaagt deze; verder weg gelegen toonwaardebereiken blijven ongewijzigd. Normale stijgende curven hebben zachte overgangen. Opzettelijk vlakke of omgekeerde segmenten kunnen bij de schuifknop een knik hebben. Als je de rand van een punt vastpakt, blijft de afstand tot je vinger behouden; een verticale beweging verandert alleen de uitvoerwaarde.
Reeds opgeslagen curven behouden hun eerdere berekening. Via Curveberekening bijwerken kun je ze omzetten naar de nieuwe berekening en het verschil vergelijken met Ongedaan maken. Resetten gebruikt ook de nieuwe berekening.
Helderheid of RGB
Helderheid is de standaardinstelling bij nieuwe bewerkingen. De curve past de helderheid aan en behoudt de verhoudingen tussen de kleurkanalen, voor zover de weergeefbare kleurruimte dat toelaat. Zeer lichte, felle kleuren worden indien nodig ontkleurd om harde kleurbreuken te voorkomen.
RGB past dezelfde curve afzonderlijk toe op rood, groen en blauw. Deze modus kan de verzadiging en tint sterker beïnvloeden en blijft beschikbaar voor bepaalde looks. Er zijn geen afzonderlijke kanaalcurves.
Oudere documenten behouden hun bestaande RGB-curve. De schakelaar geldt voor de basis of het actieve masker. De curve volgt de licht- en kleurcorrecties; details worden daarna toegepast. Het histogram toont de ingang van de curve.
De vijf vaste punten
| Eigenschap | Gedeelte | Standaard |
|---|---|---|
| Curvepunten (X = ingang, Y = uitgang) | 0 … 100 per as | (0, 0) · (25, 25) · (50, 50) · (75, 75) · (100, 100) |
De curve werkt met precies deze vijf punten — je kunt ze verplaatsen, maar niet toevoegen of verwijderen. De drie binnenste punten kun je horizontaal (invoerwaarde) en verticaal (uitvoerwaarde) verplaatsen. De twee eindpunten blijven horizontaal op 0 en 100 staan; hun uitgangswaarde kun je verticaal aanpassen.
Geen verschil tussen RAW en JPEG/HEIF
De curve loopt, ongeacht het beeldformaat, altijd over het volledige bereik van 0 … 100 per as.
Opbouw van het paneel
- Kop „gradatiecurve”.
- De Scope-regel toont het actieve niveau en het toonbereik van het histogram in procenten, bijvoorbeeld „Basis · Toonwaarden 12–88 %”.
- Met een ‘Reset’-knop zet je alle vijf de punten terug op de identiteitslijn.
Curve per masker
Net als Licht, Kleur, Selectief en Details is ook de curve binnen een masker beschikbaar — elk masker heeft zijn eigen, onafhankelijke toonwaardecurve.
Toegankelijkheid
Met ‘Adjustable-Actions’ (VoiceOver, toetsenbordbediening) kun je elk curvepunt in stappen van 2 % per actie verplaatsen — voor nauwkeurig positioneren zonder aanraakgebaar.
Praktische tips
- Een zachte S-curve — het dieptepunt iets naar beneden, het hoogtepunt iets naar boven — verhoogt het contrast zonder het wit- of zwartpunt te verschuiven.
- De Scope-balk laat je zien in welk toonwaardebereik je foto überhaupt beeldinformatie bevat (bijv. „toonwaarden 12–88 %”) — punten buiten dit bereik hebben in twijfelgevallen weinig zichtbare invloed op de foto.
- Hoofdstuk 3 van de tutorialreeks („Gradatie: van zacht tot hard”) laat zien hoe je met dezelfde vijf punten zowel een zachte als een harde gradatie kunt nabootsen.
- Omdat de curve per masker onafhankelijk is, kun je bijvoorbeeld alleen in de lucht een vlakkere curve instellen, terwijl de rest van de foto zijn algemene curve behoudt.
Nauwkeurige puntweergave
Als je een curvepunt selecteert, toont het gereedschapskopje de in- en uitgang in procenten, bijvoorbeeld 50 → 62. Bij het openen van de curve krijgt het diagram voldoende ruimte; met de scheidingsbalk kun je de indeling daarna verder aanpassen. Als er weinig ruimte is, kun je door de inspecteur scrollen.
